Zabawy z dziećmi – problemy wzrokowe II

by

Ćwiczenia i zabawy dla dzieci słabowidzących część II

Trzeci – szósty miesiąc

Fiksacja obuoczna(co oznacza ,że oczy naszego malucha ustawione są równolegle i współpracują ze sobą),jeżeli zauważysz że któreś oko „ucieka” skonsultuj to z okulistą!!!

W tym okresie ok. 6 m-ca życia ostrość jest bliska pełnej wartości.

Dziecko w wieku ok. 6 m-cy reaguje w całym obszarze pola widzenia co sprawia ,że sięga po zabawki precyzyjniej.

To jest ten czas ,że nasze dziecko (6 m-c) zaczyna rozpoznawać zmiany które zachodzą w ich bliskim otoczeniu(o mama ma nowy kolor włosów, inny makijaż) i są mniej ufne, ostrożniejsze.

Rozpoznaje osoby znane i obce, wykazuje preferencje co do niektórych przedmiotów, zabawek.

Dziecko dzięki informacji wzrokowej, dotykowej i eksploracji zaczyna przedmiotami manipulować.

Ćwiczenia

Zabawy dla dzieci na poziomie trzeciego-szóstego miesiąca:

Zaczynamy wprowadzać przedmioty znane dziecku, w różnych częściach pola widzenia w zasięgu rąk, pozwalamy na „łapanie” i poznawanie dotykowe zabawek (zróżnicowane fakturowo kolorystycznie) – dziecko doskonali koordynację oko-ręka.

Zabawy dźwiękonaśladowcze z obserwacją mimiki twarzy.

Jeżeli reakcje wzrokowe są niewystarczające spróbujmy dziecku bardziej skontrastować przedmioty użytku codziennego, zabawki lub popracować z odpowiednim oświetleniem pola zabawy(dodatkową lampką).Pamiętajmy żeby źródło światła było zza głowy dziecka, padało na obiekt który chcemy podświetlić.

Jeżeli dziecko nie jest zainteresowane przedmiotem podświetlonym to spróbujmy zabawy z różnymi źródłami światła w obniżonym kontraście; zasłonięte okna, wieczorem. Możemy wykorzystać latarki, lampki choinkowe i wszystkie przedmioty emitujące światło.

Pamiętajcie żeby bardzo ostrożnie używać świateł migających!

Dobrą zabawą na rozszerzanie zasięgu widzenia i uwagi wzrokowej są zabawy „a kuku”-pokazujemy dziecku zabawkę i powoli oddalamy i chowamy  np. za zasłonkę, pod miskę itp. ”Gdzie jest miś?

Ten sam przedmiot przykrywamy chustką i wystaje tylko kawałek-uczymy dziecko rozpoznawanie przedmiotu na podstawie jego cech.

Pamiętaj! Kontroluj ilość i jakość stymulacji swojemu dziecku. To , że nie wykazuje zmęczenia nie oznacza , że jest w stanie „przerobić każdą ilość bodźców! Dziecko potrzebuje czasu na przepracowanie wszystkich waszych działań w swoim układzie nerwowym!